บทที่ 109: ไล่ล่าสัตว์

“ไม่ต้องห่วงนะคะพ่อ!” มีอาวางแท็บเล็ตลงอย่างมั่นใจแล้วเดินเข้าไปหาไค โอบแขนรอบคอเขาอย่างรักใคร่ “หนูจะคว้าบทนี้มาให้ได้แน่ แล้วทำให้ทุกคนเห็นว่ามีอากลับมาแล้ว และจะยืนในจุดที่สูงกว่าเดิมด้วย! หนูจะเหยียบลิลลี่ไว้ใต้เท้าตลอดไป พ่อไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ!”

ขณะพูด ดูเหมือนเธอจะเห็นภาพตัวเองยืนอยู่บนเวทีรับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ